Taneczne pożegnanie

0

 Jednym z bardziej wzruszających momentów w pracy nauczyciela jest moment, kiedy przychodzi się pożegnać z uczniami, kiedy wyposażeni w odpowiedni zasób wiedzy, umiejętności, doświadczeń odchodzą by zdobywać wyższe stopnie wtajemniczenia. Odchodzą wtedy, kiedy rozumiemy się z nimi już najlepiej, kiedy są już bogatsi o wiele wspólnie spędzonych z nauczycielem godzin, dni, miesięcy i kiedy wydaje się, że najlepiej się z nimi rozumiemy.

Jednym z bardziej wzruszających momentów w pracy nauczyciela jest moment, kiedy przychodzi się pożegnać z uczniami, kiedy wyposażeni w odpowiedni zasób wiedzy, umiejętności, doświadczeń odchodzą by zdobywać wyższe stopnie wtajemniczenia. Odchodzą wtedy, kiedy rozumiemy się z nimi już najlepiej, kiedy są już bogatsi o wiele wspólnie spędzonych z nauczycielem godzin, dni, miesięcy i kiedy wydaje się, że najlepiej się z nimi rozumiemy. 

 

W przypadku nauczyciela, który oprócz wprowadzania uczniów w świat wiedzy daje im z siebie coś znacznie więcej, kiedy uczy ich śpiewu, tańca w zajęciach dodatkowych, kiedy spotyka się po lekcjach i poznaje ich często z jakże innej strony – takie rozstania są jeszcze bardziej trudne. Pani Stenia Maćkowiak-Konieczna prowadzi od kilku lat wspaniałe grupy taneczne przy PG nr 2 w Grodkowie. To, co jej tańczące dziewczęta potrafią zaprezentować budzi powszechny aplauz i uznanie. To często wspaniała wizytówka grodkowskiej młodzieży prezentowana przy imprezach o zasięgu lokalnym, wojewódzkim i ogólnopolskim. Z tymi dziewczętami zdobył wiele laurów na przeróżnych przeglądach i konkursach. Wspaniałe stroje, repertuar i zdolności dziewcząt w połączeniu z jakże pomysłową choreografią i doskonale dobraną muzyką sprawiają, że całość jest zawsze i wszędzie witana owacyjnie. Przy okazji ostatniego jubileuszu grodkowskiego klubu OLIMP, Pani Stenia została nagrodzona za wieloletnią współpracę z tym klubem Medalem PKOL, a dla wielu dziewcząt z klasy trzeciej gimnazjum był to występ pożegnalny. Dziewczęta wykorzystały doskonale ten moment na to by publicznie podziękować swojej PANI za przetańczoną gimnazjalną przygodę. Z koszem kwiatów i serdecznymi podziękowaniami ofiarowały swoje wspaniałe uśmiechy i łzy wzruszenia dziękując za cierpliwość, wyrozumiałość i za wszystkie te z parkietu i z poza niego na dalszą drogę życia nauki.

Janusz Rzepkowski