22 września – Dzień nosorożca i bez samochodu

0
John and Karen Hollingsworth, US Fish and Wildlife Service / Public domain

Na 22 września przypadają dwa święta, pośrednio lub bezpośrednio związane z dbaniem o środowisko. Pierwsze z nich – Światowy Dzień bez Samochodu – ma zredukować liczbę spalin uwalnianych do atmosfery poprzez zmniejszenie liczby samochodów poruszających się dziś po drogach. Drugie, którym jest Dzień Nosorożca, zwraca uwagę na zagrożenie wyginięciem większości żyjących dziś gatunków tych zwierząt.

Światowy Dzień bez Samochodu

Z inicjatywy Komisji Europejskiej od 2000 roku kierowcy są zachęcani, by 22 września przesiąść się z samochodu do komunikacji publicznej lub na rower. To nie tylko możliwość zaoszczędzenia czasu i pieniędzy, marnowanych w korkach, ale też pozytywnego wpłynięcia na środowisko, zanieczyszczanego emisją spalin.
Aby przekonać społeczeństwo do zrezygnowania dziś z samochodu, w wielu miastach na świecie, w tym także w Polsce, kierowcy mogą skorzystać z darmowych biletów w komunikacji miejskiej. Jedynym warunkiem, jaki należy spełnić, jest posiadanie ważnego dowodu rejestracyjnego swojego auta.
Dzisiejsze święto zdobyło sporą popularność, a szczególnie w Indonezji. Od 2012 roku w niektórych częściach stolicy Dzień bez Samochodu obchodzony jest w każdą niedzielę.

Światowy Dzień Nosorożca

W odpowiedzi na wciąż rosnące zagrożenie wyginięcia trzech z jedynie pięciu żyjących gatunków nosorożców, od 2010 roku obchodzimy dziś Światowy Dzień Nosorożca.
Największym zagrożeniem dla tych zwierząt są kłusownicy, polujący na nosorożce ze względu na ich rogi. Jeszcze w 2017 roku kilogram rogu nosorożca azjatyckiego kosztował 45 tys. dolarów amerykańskich. Są one używane jako uchwyt sztyletu Jambia, symbolu statusu głównie w północnym Jemenie. W Azji Wschodniej rogi nosorożców są częścią rzeźb i tradycyjnej medycyny chińskiej, w której jako proszek służą za lek na gorączkę i różnego rodzaju bóle, a także jako afrodyzjak.
Kłusownictwo to ogromny problem, ale nie jedyne zagrożenie dla nosorożców. Jest nim również niszczenie ich naturalnych siedlisk przez rolnictwo oraz budowę szlaków transportowych, a także ekspansja ludzkich siedzib do granic obszarów chronionych.