ZUS ostrzega przed płatnymi pośrednikami. Pomoc można dostać za darmo

Do ZUS docierają kolejne sygnały o firmach i osobach oferujących odpłatną pomoc w uzyskaniu świadczenia wspierającego. Wcześniej przedstawiciele niektórych kancelarii odwiedzali osoby z niepełnosprawnościami w domach. Teraz pojawiły się listy zawierające gotowe umowy i pełnomocnictwa. ZUS przestrzega przed pochopnym podpisywaniem takich dokumentów i przypomina, że przy składaniu wniosku można bezpłatnie skorzystać z pomocy jego pracowników.

Do placówek ZUS zgłaszają się klienci, którzy otrzymali listy z gotowymi umowami i pełnomocnictwami. Dokumenty przedstawiane są jako pakiet pomocy przy ubieganiu się o świadczenie wspierające.

ZUS ostrzega, żeby takich dokumentów nie podpisywać pochopnie. Przypomina też, że do załatwienia formalności płatny pośrednik nie jest potrzebny.

– Przy ubieganiu się o świadczenie wspierające nie trzeba korzystać z płatnych usług kancelarii czy pośredników. Pracownicy Zakładu za darmo pomagają w złożeniu wniosku i wyjaśniają, jak dopełnić formalności. Jeśli osoba z niepełnosprawnością nie chce lub nie może załatwić sprawy samodzielnie, może upoważnić do tego zaufaną osobę, na przykład członka rodziny. Pełnomocnik również może skorzystać z bezpłatnej pomocy ZUS – wyjaśnia Sebastian Szczurek, regionalny rzecznik prasowy ZUS województwa opolskiego.

W przypadku wątpliwości można zwrócić się do najbliższej placówki ZUS albo skontaktować się z Centrum Kontaktu Klientów ZUS pod numerem 22 560 16 00 lub adresem [email protected]. Jeśli pojawia się podejrzenie oszustwa, ZUS wskazuje również na możliwość kontaktu z policją.

Kto może otrzymać świadczenie wspierające?

Od 2026 roku świadczenie wspierające mogą otrzymać osoby z niepełnosprawnościami, które ukończyły 18 lat i mają decyzję wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, ustalającą poziom potrzeby wsparcia na co najmniej 70 punktów.

Nie jest to świadczenie dla seniorów przyznawane po osiągnięciu określonego wieku. Nie ma też górnej granicy wieku. Może je więc otrzymać zarówno osoba młoda, jak i mająca 60, 70 czy 80 lat, jeżeli spełnia wymagane warunki.

Najpierw WZON, później ZUS

Najpierw trzeba otrzymać decyzję WZON ustalającą poziom potrzeby wsparcia. Dopiero gdy stanie się ostateczna, można wystąpić do ZUS o świadczenie.

Od 1 stycznia 2026 roku w przypadku osób, które po raz pierwszy ubiegają się o taką decyzję, poziom potrzeby wsparcia ustalany jest od dnia wydania decyzji, a nie od dnia złożenia wniosku do WZON. Jeśli więc ktoś złożył wniosek w lutym, a decyzję otrzymał w czerwcu, poziom potrzeby wsparcia zostanie ustalony od dnia wydania decyzji w czerwcu.

Sam wniosek o świadczenie wspierające można złożyć wyłącznie elektronicznie: przez eZUS, portal Emp@tia lub bankowość elektroniczną.

Trzeba też pilnować terminu. Jeżeli wniosek trafi do ZUS w ciągu trzech miesięcy od dnia wydania decyzji przez WZON, świadczenie będzie przysługiwało od dnia ustalenia poziomu potrzeby wsparcia i może zostać wypłacone z wyrównaniem. Po przekroczeniu trzech miesięcy będzie przysługiwało od miesiąca złożenia wniosku.

Od 792 do 4353 zł miesięcznie

Kwota zależy od liczby punktów ustalonych przez WZON. Od 1 marca 2026 roku świadczenie wynosi od 792 do 4353 zł miesięcznie. Im wyższy poziom potrzeby wsparcia, tym większa wypłata.

Pieniądze przekazywane są wyłącznie bezgotówkowo na wskazany we wniosku rachunek bankowy prowadzony w Polsce. Osoba, która nie ma własnego konta, może wskazać rachunek zaufanej osoby, np. członka rodziny lub opiekuna.