To było spotkanie pełne emocji, poezji i niezwykłej wrażliwości. W Kawiarence Między Wierszami w Brzegu odbył się wieczór autorski Radosława Kuskowskiego, poety i autora tomiku „Zwierciadła mojej duszy”. Wśród rozmów o życiu, twórczości i walce z chorobą dwubiegunową nie zabrakło wzruszeń, muzyki oraz literackiej atmosfery, która na długo pozostanie w pamięci uczestników.

Miałam przyjemność poznać Radosława i jego małżonkę w Saloniku Trzech Muz we Wrocławiu, gdzie odbywają się warsztaty „Świadomość słowa” prowadzone przez Elżbietę Annę KOŁODZIEJCZYK. Niezwykła to para, mająca swój wielki świat, ale poetycko i wrażliwie złożony ze swoich odrębnych światów. Jakże zakochanych i kolorowych!
Na okładce błękitno-niebieskiej książki jest portret Autora i jego odbicie w lustrze. Uwagę przyciągają oczy, patrzą w przyszłość, nieco niepewnie, bo nie zapominają o życiu i jego progach. Patrzą spokojnie, ale zaraz ujrzymy uśmiech! Pierwszy przeznaczony jest dla ukochanej Marioli, której „oczy stały się zwierciadłem”. Następne uśmiechy – dla przyjaciół. Oczy poety magicznie zamieniają obrazy świata w SŁOWA.
RADEK KUSKOWSKI na spotkaniu autorskim 4 maja br. w Kawiarence Między Wierszami (BCS, 4.05.26) otworzył się przed nami, za co podziwiamy każdego poetę. Z pokorą, bo nie wstydził się niepowodzeń w życiu z powodu choroby dwubiegunowej. Poezja jest jego przyjacielem w ważnych momentach; od 13 r. życia napisał 48 wierszy zebranych w książce pt. „Zwierciadła mojej duszy” (wyd. EL-ArtPress, Elżbieta A. Kołodziejczyk). Obok Autora – wierna koleżanka Joanna CZECH – poetka, twórczyni rękodzieła), która pomagała mu w wydaniu książki i napisała Słowo wstępne. Oboje należą do Dolnośląskiego Stowarzyszenia Aktywnej Rehabilitacji „Art.” we Wrocławiu.
Zaglądnęliśmy we wrażliwe umysły i serca i jak w lustrze odbiły się nasze emocje. Zasłuchani w poezję śpiewaną Eli, która grała na gitarze i śpiewała boso, gdyż tak lepiej czuje się rytm ziemi. Zwierciadłami naszych emocji były wypowiedzi i wersy gości z tego samego wrocławskiego kręgu: GRAŻYNY EWY ESKON i RAFAŁA SIKORY. Nasi czarujący znajomi po piórze odjechali z dedykacjami poetów Klubu Literackiego „Brzeg” wraz z upominkami brzeskimi darowanymi od serca.
– Takie prawdziwe lustra „prosimy nie zasłaniać” – rzekłam za Autorem na końcu spotkania – zapraszamy na kolejne spotkania i dziękujemy za pomoc w organizacji pracownikom Brzeskiego Centrum Seniora.
R. Kuskowski wsiadł ze znajomymi do pociągu, ale zdążył jeszcze z pamięci zacytować:
„Absolutnie szczęście daje.
Nigdy się nie znudzi.
Teraz pozostaje tylko
Podzielić się z ludźmi”. (z: „Płonąca gwiazda”)
Art. Romana Więczaszek – Klub Literacki „Brzeg”