Makabryczne znalezisko w zakolu Odry, niedaleko Zwanowic, długo pozostawało niewyjaśnione. Po miesiącach śledztwa prokuratura potwierdziła tożsamość szczątków odnalezionych wysoko w koronie drzewa i zakończyła sprawę, która przez ponad rok budziła niepokój mieszkańców regionu.

Grudzień 2024 roku przyniósł jedno z najbardziej wstrząsających odkryć w okolicach Brzegu. W trudno dostępnym kompleksie leśnym między Zwanowicami a Prędocinem pracownik leśny zauważył w koronie drzewa ludzkie szczątki. Znajdowały się na wysokości około piętnastu metrów, wsparte na gałęzi, daleko od uczęszczanych szlaków.

Dotarcie w to miejsce nie było proste. Od gruntowej drogi trzeba było przebyć kilka kilometrów, a następnie wejść w gęsty las. Latem prowadzone były tam prace leśne, jednak fragment ten był zarośnięty i praktycznie nieużywany. Dopiero późną jesienią, gdy roślinność opadła, możliwe stało się dostrzeżenie tego, co przez wiele miesięcy pozostawało niewidoczne.

Na miejscu nie znaleziono żadnych przedmiotów, które mogłyby wskazywać na udział osób trzecich. Nie było liny, drabiny ani śladów sprzętu. Szczątki ubrane były w lekką, letnią odzież, co dodatkowo komplikowało wstępne ustalenia. Ze względu na brak możliwości użycia podnośnika strażacy zdjęli je z drzewa, wykorzystując techniki alpinistyczne.

Śledztwo trwało wiele miesięcy. Kluczowe okazały się badania genetyczne, które potwierdziły, że szkielet należał do mieszkańca Brzegu zaginionego ponad rok wcześniej. Jak ustalono, mężczyzna (Marcin L.) pasjonował się wspinaniem po drzewach. Według prokuratury doszło do nieszczęśliwego wypadku. Najprawdopodobniej spadł z wyższej partii drzewa na niższą i poniósł śmierć na miejscu.

Postępowanie zostało umorzone. Śledczy nie stwierdzili udziału osób trzecich, a tragiczne zdarzenie uznano za wypadek związany z ryzykownym hobby.