Czarny kot przebiegł drogę? Jedni uznają to za zapowiedź pecha, inni nawet nie zwrócą na niego uwagi. We wtorek, 17 listopada, te zwierzęta obchodzą swoje święto. Skąd wzięła się ich zła reputacja i dlaczego w niektórych krajach czarne koty przynoszą szczęście? W kalendarzu na ten dzień znajdziemy również Dzień bez Długów, Międzynarodowy Dzień Studenta i Dzień Baklawy.
Czarna sierść, błyszczące oczy i niemal bezszelestne poruszanie się. Dla jednych czarny kot jest wyjątkowo pięknym zwierzęciem, dla innych od wieków pozostaje symbolem nieszczęścia. W Polsce przesąd o kocie przebiegającym drogę zna chyba każdy. Nawet osoby, które w niego nie wierzą, potrafią żartobliwie zatrzymać się na widok takiego zwierzęcia. Gorzej, gdy uprzedzenia zaczynają wpływać na jego los. Dzień Czarnego Kota ustanowiono w 2007 roku we Włoszech. Pomysł wyszedł od Stowarzyszenia Obrony Zwierząt i Środowiska AIDAA oraz Ruchu Obrony Czarnych Kotów. Organizatorzy chcieli zwrócić uwagę na zwierzęta, które przez kolor sierści bywają niesprawiedliwie traktowane.
Dlaczego wybrano 17 listopada?
We Włoszech za pechową uważa się liczbę 17. Podobną reputację ma w Polsce trzynastka. Jedno z wyjaśnień tego przesądu wiąże się z rzymskim zapisem XVII. Po przestawieniu liter można otrzymać łacińskie słowo „VIXI”, czyli „żyłem”. Dawniej kojarzono je z zakończonym życiem, a więc śmiercią. Pomysłodawcy święta postanowili połączyć dwa symbole uznawane za pechowe. Wybór daty miał pokazać absurdalność przesądów, których konsekwencje ponoszą niewinne zwierzęta.
Od towarzysza czarownic do domowego pupila
Niechęć do czarnych kotów ma długą historię. W średniowiecznej Europie łączono je z czarownicami i siłami nieczystymi. Ciemne umaszczenie, nocny tryb życia i oczy błyszczące w półmroku wystarczyły, by przypisywać im nadprzyrodzone właściwości. Tak utrwalało się przekonanie, że spotkanie czarnego kota może zwiastować nieszczęście. W Wielkiej Brytanii, szczególnie w Szkocji, czarny kot bywał jednak uznawany za zwiastuna pomyślności. Jego pojawienie się w pobliżu domu miało zapowiadać dobrobyt. Podobne wierzenia można spotkać w Japonii. Czarne koty cenili również marynarze. Wierzyli, że obecność takiego zwierzęcia na statku zapewni bezpieczny rejs i szczęśliwy powrót do portu.
Czarne koty w schroniskach. Czy mają trudniej?
Pracownicy schronisk i fundacji zajmujących się adopcjami zwracają uwagę, że czarne koty bywają pomijane przez osoby szukające pupila. Nie zawsze z powodu przesądów. Czasem decyduje pierwsze wrażenie. Czarnego kota trudniej dobrze sfotografować. Na słabo oświetlonym zdjęciu jego pyszczek i oczy mogą zlewać się z ciemną sierścią. Zwierzę wygląda wtedy jak jednolita czarna plama, co nie pomaga w przygotowaniu atrakcyjnego ogłoszenia adopcyjnego. W odpowiednim świetle jest zupełnie inaczej. Futro nabiera połysku, a oczy stają się szczególnie wyraziste. Włoscy obrońcy zwierząt zwracali również uwagę na przypadki krzywdzenia czarnych kotów, zwłaszcza w okresie Halloween. Nie oznacza to jednak, że w każdym schronisku zwierzęta o takim umaszczeniu czekają na adopcję dłużej. Dużo zależy od konkretnego miejsca, sposobu prezentowania kotów i preferencji przyszłych opiekunów.
Czy czarny kot zawsze jest całkiem czarny?
Niektóre koty, które na pierwszy rzut oka wydają się jednolicie czarne, w mocnym świetle pokazują delikatne pręgi. To tak zwane pręgowanie widmowe. Ich sierść również może mieć różne odcienie. U jednych jest głęboko czarna i błyszcząca, u innych w słońcu nabiera brązowawego połysku.
Charakterystyczne są oczy, często złote, bursztynowe lub zielone. Na tle ciemnego futra wyglądają wyjątkowo efektownie.
Czarne umaszczenie występuje u wielu ras, ale również u zwykłych dachowców. Nie ma natomiast związku z charakterem zwierzęcia. Czarny kot może być spokojny, towarzyski, nieśmiały albo wyjątkowo żywiołowy. Tak samo jak biały, rudy czy pręgowany.
17 listopada obchodzony jest w Polsce Dzień bez Długów. Święto zainicjowała w 2009 roku firma windykacyjna KRUK. Z czasem stało się okazją do rozmów o domowych finansach i problemach osób zadłużonych. Zaległości nie zawsze dotyczą dużych kredytów czy pożyczek. Mogą wynikać również z niezapłaconych rachunków za prąd, czynszu, abonamentów, mandatów lub alimentów. Niekiedy wszystko zaczyna się od niewielkiej, zapomnianej płatności. Ignorowanie korespondencji od wierzyciela zwykle pogarsza sytuację. Dług może rosnąć, a sprawa trafić do sądu, a później do komornika. Warto więc sprawdzić swoje zobowiązania, terminy spłat i ewentualne zaległości. Osoby mające trudności finansowe mogą spróbować uzgodnić z wierzycielem rozłożenie należności na raty lub zmianę terminu płatności.
Pomocy można szukać u rzeczników konsumentów oraz w punktach nieodpłatnej pomocy prawnej. Ostrożność należy zachować wobec firm obiecujących szybkie pozbycie się wszystkich długów, szczególnie gdy żądają wysokich opłat z góry.
Międzynarodowy Dzień Studenta przypada 17 listopada. Choć nazwa kojarzy się ze studenckimi imprezami, jego początki są tragiczne. W 1939 roku, podczas niemieckiej okupacji Czechosłowacji, w Pradze doszło do demonstracji przeciwko okupantowi. Śmiertelnie postrzelono wówczas studenta Jana Opletala. Zmarł 11 listopada, a jego pogrzeb przerodził się w kolejną manifestację. Niemcy odpowiedzieli brutalnymi represjami. 17 listopada zamknęli czeskie uczelnie wyższe, rozstrzelali dziewięciu działaczy studenckich, a ponad 1200 osób wywieźli do obozów koncentracyjnych. W 1941 roku podczas spotkania organizacji studenckich w Londynie ustanowiono 17 listopada Międzynarodowym Dniem Studenta. Miał upamiętniać ofiary represji i przypominać o prześladowaniach środowisk akademickich.
W Czechach jest to dzień wolny od pracy. Upamiętnia również wydarzenia z 1989 roku, które zapoczątkowały aksamitną rewolucję i przyczyniły się do upadku komunistycznych rządów. W Polsce studenckie zabawy i koncerty kojarzą się przede wszystkim z wiosennymi juwenaliami. Listopadowe święto ma natomiast charakter historyczny.
17 listopada swoje święto ma również baklawa, jeden z najbardziej znanych deserów kuchni tureckiej i bliskowschodniej. Baklawa składa się z wielu cienkich warstw ciasta filo, przekładanych orzechami i nasączanych słodkim syropem. Przygotowanie jej od podstaw wymaga cierpliwości. Kolejne warstwy ciasta trzeba odpowiednio posmarować masłem, a po upieczeniu całość nasączyć syropem. O pochodzenie baklawy od dawna spierają się różne narody. Szczególne miejsce zajmowała w kuchni Imperium Osmańskiego. W pałacu Topkapı w Stambule przygotowywali ją specjalni cukiernicy. W czasie ramadanu organizowano uroczyste rozdawanie baklawy janczarom. Wydarzenie nazywano procesją baklawy. Dziś deser występuje w wielu odmianach. W Turcji popularna jest wersja z pistacjami lub orzechami włoskimi. Grecka baklawa często zawiera miód i cynamon, a na Bliskim Wschodzie spotyka się dodatki wody różanej lub pomarańczowej. Szczególnie ceniona jest baklawa z tureckiego Gaziantepu. W 2013 roku otrzymała unijną ochronę oznaczenia geograficznego.
Baklawa jest bardzo słodka, dlatego zwykle podaje się ją w niewielkich porcjach, najczęściej z mocną kawą albo herbatą. W Polsce można ją kupić w restauracjach tureckich, lokalach serwujących kuchnię bliskowschodnią i sklepach z orientalnymi słodyczami.
Brak komentarza, Twój może być pierwszy.
Dodaj komentarz
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu brzeg24.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz